Lewica kica

"Nie trzeba być geniuszem, żeby przewidzieć, iż do końca tej kadencji będzie pół na pół, obóz liberalnej opozycji naprzeciw PISu, i siły ciągle będą wyrównane. Pojawia się więc pytanie o wynik lewicy, która powinna skonsumować przewagę u Kukizowców i reszty. Ale jakoś dziwnym trafem, ci, co tak o Petru krzyczą, tak Petru pouczają, jakoś o wynikach antypisowskiej lewicy milczą. Jakoś nie słychać o tym jak skuteczne jest SLD, Zieloni, Razem. Gdy ten żenujący Petru i Schetyna wykręcają nomen omen razem ponad 30%, to wszystkie partie lewicowe nie potrafią zyskać 8%. Ale o szorowaniu po dnie lewicy nie słyszę. Nie słyszę o szorowaniu lewicy po dnie, mimo iż w otwarty konflikt z antypisowską lewicą wchodzi jej naturalne zaplecze czyli związki zawodowe. Ba w konflikt wchodzi nawet sam Ikonowicz.

Dlatego apeluję, nie o Petru się martwcie, nie o liberałów. Oni swój wynik wykręcą, bycie liberalną opozycja jest jak łapanie cukierków na święta. Zawsze cos wpadnie. Ale bycie opozycja lewicową, gdy reżim lewicowy program realizuje to jest dramat. I tu trzeba skupienia, uwagi, taktyki. Trzeba wyłuskiwać pojedyncze, krzywdzone grupki i grzać te tematy.

Najlepszym podsumowaniem paranoicznej sytuacji jest fakt, że od dłuższego czasu w Opolu trwa głodówka, w której jest i działać partii Razem. I co? I nic. Pies z kulawą nogą o tym nie usłyszał, bo lewicowe zaplecze było w tym czasie zajęte grzaniem Madery Petru i faktur Kijowskiego."

Zaprawdę powiadam Wam, nie podgrzewajcie czyiś komitetów, grzejcie swoje własne!
Od przedszkola do Opola | Galopujący major | 5.01.2017

Jaka powinna być lewica?

Zdominowana dziś przez prawicę Polska jak powietrza potrzebuje Lewicy. Pojawiło się kilka nowych opcji. Niestety kiedy się im bliżej przyjrzeć okazują się wydmuszkami wartości lewicowych.

"Katalog wartości lewicowych jest spory [...] lewica kojarzy się z trzema fundamentalnymi ideami: z państwem sprawiedliwości społecznej, z państwem świeckim i z państwem opiekuńczym." pisze Jacek Zdrojewski w artykule "Katalog wartości lewicowych"

Warto przeczytać artykuł, ponieważ autor zwraca uwagę na kilka istotnych kwestii. Pisze np. "Otóż w moim przekonaniu, fundamentalne jest skonstruowanie i opisanie wizji państwa. Wizja państwa będzie różniła lewicę od prawicy. Określenie podstawowych funkcji, obowiązków, zadań instytucji państwa, określenie systemu redystrybucji dochodu narodowego. Pamiętając o tym, że w tym systemie redystrybucji musi być racjonalizm działań. Taki racjonalizm, który z jednej strony będzie satysfakcjonujący dla beneficjentów tej redystrybucji – ale z drugiej strony, nie będzie blokował dynamiki rozwoju gospodarczego. Warto także zwrócić uwagę, że zarządzanie „indywidualnym egoizmem” jest stosunkowo łatwe natomiast zarządzanie „polityką wspólnotową” bardzo trudne. Rodzi też pokusę dominacji instytucji państwa nad obywatelem i wkraczanie przez nie w sfery obywatelskich wolności."

Czas to zmienić! Czego nie toleruje Nowy Obywatel.

Historia dyskusji [cała dyskusja, wraz z usuniętymi komentarzami]

Dotarł do nas poniższy głos. Ponieważ to nie pierwsza taka skarga, postanowiliśmy list zamieścić. Wiele osób narzeka, że kiedy mają inne zdanie, są wyrzucani z grupy na FB, albo banowani. To pokazuje jak bardzo jesteśmy nietolerancyjni i przekonani o własnej nieomylności. O tym, że racja jest tylko jedna, nasza. To droga donikąd. Po takiej rozmowie i takim potraktowaniu adwersarza rośnie frustracja i tworzą się niepotrzebne podziały. A przecież każdy z nas pragnie szczęścia i dobra nie tylko dla siebie, ale i dla innych. Czemu więc w rozmowach zamykamy się na odmienny od naszego punkt widzenia? Dlaczego nie chcemy wysłuchać cudzych racji? Czas to zmienić. Czas się zmienić!

"Byłem nowym czytelnikiem "Nowego Obywatela". Zainteresowały mnie poruszane tam tematy, ale na moje nieszczęście miałem inne zdanie na temat tego jak poprawić sytuację w Polsce i w ogóle. Pod jednym z artykułów ("Liberalny inteligent patrzy na 500+") toczyła się ciekawa dyskusja. Staram się widzieć sprawy z wielu stron i nigdy nie staję po jednej stronie. Uważam, że prawda zawsze leży po środku. Wielu komentujących czytelników przyznawało mi rację. Nawiązała się dyskusja. Była ciekawa, wyważona i uprzejma. Można się z niej było wiele dowiedzieć.
Autor artykułu był jedyną osobą, która zachowywała się nieuprzejmie. Zrugał jednego z komentujących.
Choć skomentowałem wiele tez artykułu i odpowiedziałem na wiele komentarzy, autor nie włączył się do dyskusji. Odpowiedział tylko na jeden mój komentarz. A potem dostałem bana.